Hoogtezon
Jij speelt altijd dat het zomer is. Je hangt de zon op en legt een kunstgrastapijt neer. Boven mijn hoofd blaas je een blauwe hemel en rondom mijn voeten prik je madeliefjes. Statische vlinders hangen aan bijna onzichtbare draden om ons heen. Je schildert sproeten op mijn neus. Ik vind je lief, dus speel ik het spel mee.
Over de groene nylon sprieten rol je een vat. Op het vat plaats je een lange plank. “Ga daar maar zitten”, zeg je en je wijst naar het uiteinde van de plank. Zelf neem je plaats aan de andere kant. Ik verwacht dat je je zult afzetten en dat ik geacht word op mijn beurt hetzelfde te doen. In plaats daarvan vinden we een evenwicht en balanceren. Met een zonnebril op acteer je je glansrol van Miss July. Ik souffleer flessen rosé en factor 15. Jij speelt altijd dat het zomer is.
Jaargetijden verstrijken, oneindige zomers lang. Vivaldi op repeat. Steeds vaker neem jij het woord, steeds vaker doe ik er het zwijgen toe. Hoe meer je praat, hoe minder je zegt. Hoe minder jij zegt, hoe meer ik verlang naar de slotakte. Een koude bries blaast kippenvel op mijn armen. De plank wankelt, jouw blik vernauwt. Zie je dan niet dat de regen de verfstippen op mijn neus heeft doen uitlopen?
Het vlak helt, langzaam glijd ik naar je toe. Als ik voor je zit, haal ik de zonnebril van je neus. Ik zie dat je bibbert en pak je handen. Ze zijn koud. Het spel is voorbij. Je staat op, haalt de zon naar beneden en loopt van het podium af, de coulissen in.
Het werd herfst. Winter. Lente.
En ik vraag me af waar ter wereld jij nu speelt dat het zomer is.
Wat beeldend en indringend. En ik vraag me nu af of jij zelf de zomer maakt.
Wat een wonderlijk stukje weer, Polle. Ik denk een lieflijk plaatje met een magisch realistische darkside.
@ Oc: Wat een enthousiasme
. Ik zal er twee dubbele verwijderen. Goed?
@ Esther: Weet je? Eigenlijk ben ik helemaal niet zo dol op de zomer. Het is mijn minst favoriete jaargetijde. Letterlijk. Dus niet in de figuurlijke zin van het stuk.BR/Nog een keer @ Oc: “een lieflijk plaatje met een magisch realistische darkside”. Wat een mooie omschrijving. Daar doe ik het wel voor.
Hier kan je alle kanten mee uit, knap!
Vivaldi op repeat, brrr daar krijg ik het echt niet warm van.
Wat een prachtig, scherp en metaforisch treurspel. De zonnebril afgenomen, en nu maar hopen dat de klare blik haar helpt in verdere uitvoeringen. Jammer dat het zo moest lopen, verstild maar opgelucht.
vriendschap is een illusie? of heeft het een andere betekenis?
@ Tijdtussendoor: Het hoort wel een beetje bij mijn manier van schrijven, geloof ik. Niet te expliciet. Voor mijzelf is het wel een eenduidig stuk overigens.BR/@ Jack: Nee? Kwestie van smaak, vermoed ik.BR/@ Wenz: Sommige reacties zijn minstens zo mooi als wat ik wilde schrijven. Jouw reacties behoren eigenlijk zonder uitzondering tot die categorie.BR/@ From: Het gaat inderdaad over een vriendschap. Een vriendschap waarin het evenwicht verstoord raakt. Ik vind niet dat vriendschap een illusie is, alleen soms heeft een vriendschap wel een beperkte houdbaarheidsduur. Dat is jammer.
onder de hoogtezon mag je toch al niet te lang vertoeven. muntje valt, klokje tikt. even warm en dan floep koud.
Kippenvel, Polle, wééral… Bedankt voor deze schitterende metafoor!
@polle: ah, dat scheelt weer in het creëren van je eigen zomer.. Wat is je favoriete seizoen?
@ GdeB: Een hoogtezon is vooral ook heel erg fake.BR/@ Anamcara: Alsjeblieft en dankjewel
.BR/@ Esther: Wij doen een reactiedoosdiepteinterview 
. De winter. Ik houd het allermeest van de winter. Wintersfeer, hoe de winter klinkt, hoe de winter er uit ziet, vroeg donker, winterweer, winterknus.
Laat je andere vriendschappen zich dan maar afspelen in jouw winterdecor, tussen je eigen coulissen. Of nog beter: in een gezamelijk gevonden decor waar je samen de achtergrond schildert, de rekwisieten verzamelt en de sfeer van het stuk bepaalt.BR/BR/Er zullen altijd af en toe vrienden tussen de coulissen blijven verdwijnen. Soms ben je het misschien ook zelf wel die opstapt. Daarmee zorg je dat de acteurs die wél op het podium staan ook allemaal welkom zijn. Dat ze passen bij de akte van dat moment. Dat ze geen rondslingerende resten zijn van scènes die je zelf allang ontgroeid bent. En dan kun je ook nieuwe acteurs blijven uitnodigen in je eigen stuk.BR/BR/Anyway, applaus amp; bis voor weer zo#39;n mooi Pollestukkie!
@ Impa: Jouw reactie is bijna een log op zichzelf. Mooi! En waar.
Pure poëzie, vol even heldere als ongrijpbare gevoelens. Mooi.
Wat ik zo ontzettend knap vind is dat jij impliciet een verhaal kan schrijven zonder dat het (zoals bij eh, mij als ik het probeer ;-p) pretentieus of vaag wordt. Je schetst een zeer helder beeld zonder iets specifiek te benoemen, echt heel knap!
BR/BR/De beperkte houdbaarheid van bepaalde vriendschappen is iets wat me zeer bezighoudt, ook het feit dat ik bepaalde mensen/vriendschappen mis hoe ze tóen waren, overigens zonder dat ik ze nu (weer) in mijn leven zou willen hebben.
Hoe meer jij Polle schrijft, hoe meer elk woord past waar jij het zet.. Het geeft mijn fantasie een complete maaltijd, de sfeer proef ik en het stuk lees ik gulzig op!
Mooi, heel mooi. Het is sneu dat sommige mensen zichzelf niet durven te zijn, zelfs niet in een vriendschap.
Elke keer overtref je jezelf weer een beetje. Als ik jou een bijnaam zou moeten geven zou ik je Poetry Polle noemen.
@ Emme: Dankjewel. Helder en ongrijpbaar. Ja, dat is ook wel zoals het voelde (realiseer ik me met terugwerkende kracht nu ik jouw omschrijving lees).BR/@ Poelekie: Herkenbaar, wat je in je laatste alinea schrijft. “Toen” missen, maar weten dat je dat ook niet meer terug wilt omdat toen voorbij is.BR/@ PS: Oe, fijne eetmetafoor. Die past. Heel goed.BR/@ She: Yeps, mee eens.BR/@ Kaat: Poetry Polle? Hahaha! Ik durf niet te dichten, dat kan ik helemaal niet.
Ik voel de kilte tussen de regels naarmate het logje vordert. Mijn neiging om zonnebrillen af te zetten is er altijd. Om iemand in de ogen te kijken, en dan te vragen ‘Ga je mee naar buiten, de zon opzoeken?’ Ik kan me zo voorstellen dat dit voelde als van een koude kermis thuiskomen. Fijn dat je weer meer schrijft Polle, want je kunt het zo mooi…
@ Dre: Het is vervelend als iemand een zonnebril op heeft terwijl je met hem/haar praat.BR/En dankjewel. Ook voor de knuffel van laatst
.
Poetry kan ook zonder gedicht maar met woorden en dat doe jij.
@ Kaat: Dat vind ik een compliment. Dankjewel.