Sint-juttemis duurt een kwartier in het zuiden
Verandering van spijs doet eten. Meestal is mijn vakantiespijs Frans, maar dit keer wilde ik iets anders nuttigen. Zo nu en dan is het goed om van het gebaande pad af te wijken. Om iets spannends te doen. Om de wildernis in te gaan. Om eens iets geks te ondernemen. Om de opwinding te omarmen.
Ik ging naar Brabant.
In Brabant is het mooi. In Brabant is het groen. In Brabant eet je de lekkerste asperges. In Brabant woont een haan met een verstoord bioritme, die begint om twee uur ’s nachts te kraaien. In Brabant schenken ze Leffe met grenadine. In Brabant waan je je in het buitenland, want je verstaat de mensen niet zo goed. In Brabant onthaast je. In Brabant zeggen ze “haaihè” als je weggaat. In Brabant zingt Guus Meeuwis.
Dat laatste is een beetje jammer. Desondanks: Brabant is mooi.
Ik verbleef een week in het zuiden en vertraagde mijn tempo. Wat zeg ik?
Ik
v
e
r
t
r
a
a
g
d
e
mijn tempo. Met een slakkengang van twintig kilometer per uur tufte ik over de Brabantse kinderkopjeswegen, de hele vakantieweek lang. Steeds opnieuw op weg naar een ander terras. Daar aangekomen streek ik neer voor de duur van een Brabants kwartier (dat wil zeggen: de hele dag) en dronk
een Leffe met grenadine,
twee Leffes met grenadine,
drie Leffes met grenadine,
vier Leffes met grenadine,
vijf Leffes met grenadine,
zes Leffes met grenadine.
Als je maar genoeg Leffes drinkt slaap je zo vast dat je ’s nachts geen haan hoort kraaien.
Aan alles komt een eind. De laatste dag van mijn onthaastingsvakantie reed ik naar de boerderijwinkel om een kilo verse asperges te halen. “Ik vind het jammer dat ik terug naar de Randstad ga, maar de combinatie asperges en westerse hectiek smaakt ook best lekker”, vertelde ik aan de boerin. Ik rekende af, groette “haaihè” , en legde mijn boodschappen in de achterbak van de auto. De aspergeboer kwam me uitzwaaien. Hij pootte zijn riek in de grond, keek naar Hond en zei:
“Des ut goei merruk. K sal de mijn us haalen.” Daarna liep hij weg.
Ik knikte vriendelijk. Je moet toch iets, al versta je niet helemaal wat iemand zegt.
Ik wachtte tot de aspergeboer terugkwam van “het haalen van de zijn”.
Een minuut. Vijf minuten. Een Brabants kwartier.
In Brabant onthaast je. In Brabant waan je je in het buitenland, want je verstaat de mensen niet zo goed.
Aan alles komt het eind. Ook aan het tevergeefs wachten tot een Brabants kwartier voorbij is.
Stiekem vind ik dat nummer van Guus Meeuwis over Brabant heul erg mooi. Brabant is cool. En hoort gewoon bij Nederland. Limburg is nog steeds een colonie van Nederland.
Ik dacht dat ze altijd Houdoe zeggen hier.
Maar betrap me ook steeds vaker op het “Haaihè”.
En dieë ranja in oew bier, das sund….vein ik dan war.
Maar goed dat je 20 per uur reed, met 6 Leffes met grenadine in je vakantiemik…
Vertragen is goed. Dat doe je mooi.
En wat had die boer nu gehaald?
Zijn hond?
Of auto?
En Brabant van Guus, vind ik toch wel stiekum het Brabantse volkslied.
Moet soms ook wel slikken als ik het hoor en kan het helemaal meezingen.
Tja, een onvervalste Brabo ben ik dan maar..
@Kaat, fijn dat je het Nederland noemt.
Een Brabander wil nl. geen Hollander genoemd worden.
@ Kaat: Stiekem vind ik Kedengedengedeng ook een supernummer. O nee, toch niet
.
.
Maar Brabant is cool. Echt heel erg mooi. En lijkt ook best een heel klein beetje op Frankrijk.
@ Jacobdus:”Dieë”?
@ Impa: Het was heel veel grenadine en een heel klein beetje bier
@ Jacobdus: Die boer kwam nooit meer terug. Ik weet niet wat hij nu wilde halen, ben nog steeds benieuwd.
Waarom wil een Brabander geen Hollander genoemd worden?
Voor mij is Brabant het gevoel van geborgenheid. Die lieve zacht G en de pure (niet gespeelde) vriendelijkheid van de Brabanders. Maar misschien komt dat ook, omdat mijn opa en oma (en mamma) Brabanders zijn. Ik gok erop dat hij het merk van je auto bedoelde?
@Polle “Dieë” is gewoon die, maar dan mijn dialect.
En de Brabander wil geen Hollander genoemd worden omdat Unne Hollander staat voor de Randstedeling.
Ik vind Brabanders fijne mensen. Misschien omdat de roots van 1 kant van mijn familie daar liggen. Mijn achternaam is daar net zo gewoon en veelvoorkomend als Jansen.
En alles is er keigaaf, tenminste dat was nog zo toen ik er studeerde….
@ Theo: Geborgenheid is een van de fijnste gevoelens. Vriendelijk, zo heb ik het zeker ook ervaren.
.
Mijn auto? Ik weet het niet. Of mijn hond, mijn broek, mijn boodschappentas? Ik vrees dat het een mysterie zal blijven
@ Jacobdus: Aha. Unne Hollander van boven de riolen.
@ Esther: Ik kan me voorstellen dat je een bijzonder gevoel hebt bij een plek waar een deel van je roots terug te vinden zijn. Mooi.
@ Incinta: Keigaaf, keimooi, keileuk. Ik neem dat soort taalgebruik keisnel over als ik ergens een tijdje verblijf.
Oooh asperges… HEERLIJK! Daar heb ik zin in!! Leuk zeg, ik kom nooit in Brabant, best gek eigenlijk. Keigek ja.
Ik heb er een verklaring voor.
De man ziet Hond en bedenkt zich opeens dat hij uren geleden beloofd heeft aan de zijne om hem over een kwartiertje uit te laten. Dus zei hij, meer tegen zichzelf, dat hij de zijne ging halen. Hij is hem gewoon gaan uitlaten.
Denk ik.
Ooit had ik een paar vriendjes achter elkaar die Brabants waren en vond ik een zachte G aantrekkelijk. Maar dat is al heel lang geleden, kan me er niets meer bij voorstellen
.
@She: mannen met een zachte G, dat doet het bij mij toch niet.
.
@Polle: het klinkt vooral of je het heel fijn hebt gehad. En Guus zingt eigenlijk heel stiekem best wel erg leuk. Behalve Kedeng Kedeng dan
Wat een heerlijk stukje over ‘het land waar m’n wieg heeft gestaan’
.
Woon er trouwens nog steeds en met heul veul plezier. Manlief heb ik echter van boven de rivieren geplukt. Die harde G is stoer!!!!
En Guus Meeuwis…..da’s mijn held! (ondanks de zachte G)
Oh ja, z’n eiguste hoale?……oef…….ik zou zeggen z’n hond.
En haaihè?!?! Gewoon HOUDOE in ons durrup.
Klinkt bijna net zo relaxt en onthaastend als Ghana. Alleen daar schonken ze geen Leffe met Grenadine
.
@Jacobdus: Holland is toch ook alleen Noord- en Zuid-Holland?
(via de twitteRR hier.)
over twee weekjes zit ik in eindhOVUH omdat GuusJUH daar zingt. over brabant. en dat brabant soms stinkt, je steeds: wah? moet zeggen en je kilometers weilanden spot, ja, dat is zo.
ik ben erachter dat écht onthaasten in brabant is dat je niet steeds omver gereden dreigt te worden door trams.
Dan ben je vast nog nooit in Zeeland geweest… Oók heel erg leuk!