Carrefour de l’arbre

Linksaf. De richtingaanwijzer tikt. Aangekomen op het kruispunt van de boom vertraag ik. In slowmotion scan ik structuren, vormen en lijnen. Het klikken van de sluiter vertaalt ze naar het platte vlak.

Daar woon ik nu. Midden op het kruispunt, daar staat mijn huis. De structuren, vormen en lijnen, zijn van iedereen. Het platte vlak is van mij. Ik verzorgde de inrichting en bepaalde de sfeer. Ik schreef het verhaal met mijn camera en daarna schoot ik een foto met mijn pen.

Eigenlijk is het om het even welke afslag ik neem. Het draait om de vertraagde vertaling naar het platte vlak. Als ik schrijf zie ik plaatjes. Als ik fotografeer verbeeld ik woorden. Uiteindelijk kom ik altijd thuis.